De armen slikken een bittere pil

Farmaceutische bedrijven testen hun medicijnen steeds vaker in ontwikkelingslanden. Controles op deze klinische onderzoeken schieten tekort. Slot van de serie 'Perspectief op duurzaam handelen'.

[door Evert-Jan Quak]

Als ik ziek ben en een medicijn krijg voorgeschreven door mijn arts, vraag ik me niet af waar dit medicijn vandaan komt, hoe dit medicijn is getest en hoe het is goedgekeurd. Ik heb wel wat anders aan mijn hoofd als ik ziek ben dan ingewikkelde en onleesbare medische rapporten te doorgronden, als ze al openbaar zijn.
 
Toch mag ik best wat kritischer zijn, waarschuwt Annelies den Boer, beleidsmedewerker van Wemos, een organisatie voor internationale gezondheidsvraagstukken. Volgens haar zou ik me bijvoorbeeld moeten afvragen of de medicijnen die op de Nederlandse markt verschijnen wel ethisch verantwoord zijn getest.
 
De farmaceutische industrie kan in ontwikkelingslanden namelijk sneller en goedkoper dan in West-Europa geneesmiddelenonderzoek uitvoeren. Wetgeving en controles zijn daar minder stringent, waardoor de waarborgen voor patiënten die het testmedicijn gebruiken niet altijd gegarandeerd zijn.
 
Kwetsbare positie
Volgens Wemos maakt de farmaceutische industrie zich schuldig aan het slecht informeren van proefpersonen over de aard en de risico's van het onderzoek, het onnodig in gevaar brengen van patiënten, het uitvoeren van onderzoeken zonder goedkeuring van een ethische toetsingscommissie en het misbruiken van kwetsbare groepen, zoals armen of onverzekerde patiënten.


Lees verder bij onzeWereld

 
Plaats hier een reactie